a preview of the site for open graph data
proizvod
Een blog over het
schrijven van een boek
Blog

Een film?

12 juni 2018

Ik ben aan het schrijven en zit in de flow. In de avond ga ik zitten aan de houten tafel. Met muziek uit oortjes heb ik focus op die realiteit. Ik ben afgesloten en ben ik daar. Als mijn vrouw mij aantikt reageer ik afwezig en geïrriteerd. Vervolgens schrijf ik de hele nacht door.

Het interesseert mij niet dat het een heftig onderwerp is. Ik maak mij nergens druk om en ik vind het weer heel even normaal. Het monster heeft mij vannacht overmeesterd, het was een coupe. Hij wil het verhaal zelf schrijven en is in een bezeten trance. Wanneer mijn vrouw bij het opkomende daglicht teleurgesteld weer beneden komt, is hij gelukkig alweer vertrokken. Zelfs ik moet plaatsmaken, want de eigenaar heeft voor de teleurstelling van de vrouw weer een ander mannetje paraat.

Het verhaal is er bijna, waarvan ongeveer de helft boven de kwaliteitsdrempel. Er leest nu al een tijdje niemand meer mee. Dit verhaal moet ik zonder feedback alleen verder schrijven. Alleen dan is het ultiem oprecht en eerlijk. De stijl en kwaliteit zijn al vastgesteld, voor het verhaal heb ik ze niet meer nodig.

Op een zomerse dag zit ik op een bootje, varend op het Twiske. Naast mijn geweldige lieve vrouw en dochter zit er ook een andere man op het bootje. Het is zijn bootje. Hij doet iets in film en televisie. Het is gezellig.

Ik heb er niet eerder over nagedacht, maar hoe zou het boek eruit zien als film? Het thema blijft hetzelfde, net als de maatschappij. Een film is een nog groter podium met nog meer kansen. De enige manier om er potentie in te zien is wanneer juist de andere dat ook ziet. Ik blijk als auteur niet veel meer te vertellen te hebben als het iets wordt.

We praten erover. Hij ziet het verhaal nog niet, maar wel de maatschappelijke lading van het thema. Ook is er een visioen van een booreiland en een vliegveld. Mooie locaties. De producent ziet toch een heel klein beetje potentie. Het is in ieder geval een onderscheidend onderwerp. Ik mag de synopsis inleveren.  Deze kan hij dan intern bespreekbaar maken. Op basis hiervan wordt besloten of er een afspraak komt.

De synopsis is een feit. Supergeslaagd in opmaak. Intentie en essentie zijn in balans. De tekst is helder en duidelijk. Het is eerlijk en intimiderend, beknopt en treffend.

De afspraak op het kantoor is dan ook snel een feit. Het is een kennismakingsgesprek met een andere man. Hij is enthousiast en wil veel weten door in een rap tempo een reeks vragen te stellen. Aan zijn hoofd is duidelijk te zien dat hij intern beelden produceert en plaatst. Ik probeer hem verder mee te nemen, sta op en loop door de kamer. Het verhaal is duidelijk. Ik heb de man meegenomen in de beleving en hij ziet wat ik zie. Het klikt.

Ik moet het manuscript inleveren. Zij gaan dan verder kijken wat de mogelijkheden zijn. Is het financieel te doen? De locaties in verschillende landen. Iets met internationale fondsen en potjes.

Indien alles klopt en de neuzen dezelfde kant op staan, dan zal er mogelijk optie op de rechten worden genomen.  Maar daar zijn we nog lang niet, want eerst moet er nog een manuscript worden ingeleverd.

Ik beloof om over acht weken  een fatsoenlijk manuscript in te leveren. Tevens beloof ik dat ze eerste keus blijven houden. Pas als zij zeggen het niet doen, dan wil ik weer vrij zijn verder te kijken. Ik ben er ook helemaal niet aan toe om mij met een film bezig te houden. Zelfs al wordt dit niets, dan nog geeft dat goede moed voor een volgende partij.  Het bevestigt ook de overtuiging van het plan van aanpak. Een filmproductiemaatschappij die terecht enthousiast is op basis van een synopsis en een afspraak op kantoor. Zij zullen toch niet de enige zijn?

Het verhaal is nabij compleet. Mijn omgeving wordt moe van Justin. Ik kom geen afspraken na, luister niet en ga compleet mijn eigen gang. Het wordt langzaam onhoudbaar voor de omgeving.

Mijn taak zit er bijna op.  Het schrijven van het boek heeft mij al lange tijd in zijn greep. Mijn omgeving draagt en verdeelt die last.

Ik ben er bijna lieve omgeving. Echt waar.

Ben komt in beweging. Zijn raderen gaat nu ook draaien. De kwaliteit wordt nog steeds goedgekeurd. Er zijn complimenten over de eigen stijl en de vloeiendheid. Het lijkt dat het manuscript gaat voldoen aan alle voorwaarden die gesteld zijn. De omgeving gaat er ook echt in geloven. Tot nu toe kende ik alleen mijn eigen enthousiasme en probeerde ik iedereen mee te nemen. Nu ervaar ik voor het eerst dat ik iets aan het presteren ben waar mijn omgeving nog meer vertrouwen in heeft dan ikzelf.

Dat heb ik nooit eerder mogen ervaren.

Ik ben er nog niet, maar de signalen staan gunstig.

Blijf op de hoogte

Als er een update is van het blog (of beter: hard nieuws over het boek), sturen we je meteen een kort berichtje.

Wij beschermen je privacy en delen je persoonsgegevens uitsluitend met derden die deze service mogelijk maken. Lees onze Privacyverklaring.