a preview of the site for open graph data
proizvod
Een blog over het
schrijven van een boek
Blog

Ivanka

7 februari 2017

Ik heb lekker verder geschreven. Een kleine vijftig pagina’s. Ik ben veilig begonnen. Mijn ontgroening is mijn eerste hoofdstuk, samen met een hoofdstuk over Helena. Het schrijven bracht mij weer terug naar die tijd in Den Helder. Schrijvend, midden in de nacht, aan mijn geliefde houten tafel. De tafel waaraan we eten en de kinderen knutselen, waar krassen en verfresten opzitten. Ik irriteer mij kapot bij mensen wanneer hun eettafel als en soort krasvrij museumstuk wordt gezien. Een tafel moet vol krassen zitten, de tafel moet leven en een verhaal vertellen, de werktafel van creativiteit en een herinnering. Aan deze tafel reis ik diep in de nacht weer alleen af naar mijn eigen verleden, als een mijnwerker die afdaalt in de diepte van het donker.

Het ingeleverde werk worden door meerdere mensen als een vooruitgang gezien. Het is scherp, rauw en direct. Iedereen heeft het gevoel dat er een goede stap is gemaakt ‘richting’ kwaliteit. De overige feedback is dat ik nog steeds geen hele zinnen maak en er te makkelijk vanuit ga dat de lezer mijn denkproces maar vanzelfsprekend volgt. Beeldspraken ter vergelijk geven de lezer een duidelijk plaatje van wat er gebeurd en onder welke omstandigheden, maar kunnen evenzo verwarren. De stijl wordt als prettig ervaren en krijgt een identiteit. Er komt meer balans.

Mijn partner in dit geheel, Ben, neemt meer afstand. Afstand die mij frustreert. Eerst krijg ik een stortbak aan schrijfregels over mij heen waaraan ik moet voldoen, dan gaat de kwaliteit omhoog en geeft hij niet thuis. Volgens hem zeggen een paar betere pagina’s helemaal niets. Een boek heeft een verhaal dat qua stijl consistent is, elk deel moet goed zijn, in elk facet. Nu ik een fractie van het boek iets beter geschreven heb, maakt nog niet dat ik een goed boek geschreven heb, of überhaupt een boek. Als ik op de helft ben, met deze kwaliteit, dan mag ik mij weer melden. Het is arrogantie ten top. Ik verbreek de samenwerking en sommeer mijn vriendin elk contact met hem te verbreken.

Een paar dagen later bied ik mijn excuus aan, hij heeft weer gelijk.

In de planner op mijn Googledrive staat globaal de verhaallijn geschreven, opgedeeld in deeltjes. Het zijn er nu bijna dertig. Ik heb er nu vijf ingeleverd, twee daarvan kunnen sowieso de prullenbak in. Die ga ik eerst toch maar opnieuw schrijven. De Adelaar en de kikker is de rode draad van het boek. Die moet iedereen begrijpen, dat is een as van het verhaal.

Tot nu toe heb ik alleen maar geschreven waarom ik zo boos ben en wat het mij tot nu toe oplevert. Ik ben alleen maar aan het schrijven over de beeldvorming en de aanloop. Het is allemaal wel leuk en aardig, maar ondertussen schrijf ik semi onbewust om de hete brei heen. Ik heb het gevoel van remming weer. Het voelt als een bekentenis. Het is als parachutespringen en ik op het laatste moment toch niet durf.

Tot ergernis van de vriendin,  die ik nu gelukkig, en ook eindelijk, mijn vrouw mag noemen, zit ik soms nachts betraand voor mij uit te staren tijdens het schrijven. Soms raak ik gemotiveerd en soms moet ik heel hard huilen als alle beelden terugkomen. Ik schrijf de steekwoorden op in mijn schrift. Defender, Zagreb, smurf en Otto. Ik google op streetview of het pand nog bestaat en wat voor zaak er nu zit. De straten, het vliegveld, de landkaart en de bekende snelwegen. Nu kijk ik naar die realiteit vanuit de ware realiteit nu. Destijds was juist dat mijn ware realiteit. Ik kan mijn ogen sluiten en weer daar zijn. Ik zie en voel het huis, de serre en Ivanka.

Ivanka, zij is mijn volgende hoofdstuk. Dan schrijf ik maar niet chronologisch en zet de uitgever het later maar in een andere volgorde. Nu is eerst Ivanka aan de beurt. Stoere Ivanka.

Blijf op de hoogte

Als er een update is van het blog (of beter: hard nieuws over het boek), sturen we je meteen een kort berichtje.

Wij beschermen je privacy en delen je persoonsgegevens uitsluitend met derden die deze service mogelijk maken. Lees onze Privacyverklaring.