a preview of the site for open graph data
proizvod
Een blog over het
schrijven van een boek
Blog

Meneer de Psycholoog

6 december 2017

Een bevriende psycholoog vraagt mij tijdens een feestje hoe het schrijven gaat.

Of ik niet bang ben voor de gevolgen? Het is immers een nogal gevoelig maatschappelijk onderwerp. Ben ik niet bang voor bepaalde groeperingen? Slachtoffers bijvoorbeeld. Het is fictie, meneer de Psycholoog.

Volgens de psycholoog laat dat onverlet dat bepaalde groeperingen zich mogelijk toch aangesproken zullen voelen of onheus bejegend. Nou en? Ik wil gewoon een boek schrijven, ik moet een boek schrijven. Dus zoveel keus heb ik zelf ook niet. De psycholoog, iedereen, beseft niet dat het schrijven van dit boek niet mijn keuze is. Ik ben eenvoudigweg ook maar een fictieve gedelegeerde.

Ik vind het juist goed dat het verhaal de realiteit en de intensiteit van het probleem weergeeft, zelfs het gemak waarmee het plaatsvindt. Het is iets goeds als men hierover met elkaar in gesprek gaat en blijft. Onze maatschappij lijkt te willen erkennen, maar praat er vervolgens liever niet over. De maatschappij vindt het zielig voor de slachtoffers en heeft een dragelijk beeld gevormd, onwetende dat de werkelijkheid nog veel bedorvener is.

De psycholoog vraagt zich af of iedereen het onderscheid wel kan maken. Er is geen onderscheid, meneer de Psycholoog, er is alleen maar fictie. Ik heb de psycholoog gevraagd of hij misschien wat wil schrijven aan het einde van het boek, als een soort appendix. Vanuit een geestelijk gezondheidsperspectief.

Als het manuscript gereed is, dan zal hij het lezen.

Blijf op de hoogte

Als er een update is van het blog (of beter: hard nieuws over het boek), sturen we je meteen een kort berichtje.

Wij beschermen je privacy en delen je persoonsgegevens uitsluitend met derden die deze service mogelijk maken. Lees onze Privacyverklaring.