a preview of the site for open graph data
proizvod
Een blog over het
schrijven van een boek
Blog

Werktitel

14 oktober 2016

De vakantie zit er al een tijdje op en ik zit thuis met 100 andere ideeën. Alles is goed zolang ik maar niet hoef te schrijven. Hoe schrijf ik fictief over de politie terwijl ze ooit daadwerkelijk tegenover mij zat, mij verhoorde en mij beschuldigde?

Het monster is ondertussen vrijgelaten. Die begrijpt het helemaal niet. Hij is boos omdat het op fictie moet lijken en verklaart het geschiedvervalsing. Hij heeft gelijk, het is wel gebeurd. Zou het lukken  om de lezer de waarheid voor te houden en mij achter fictie te verschuilen?

Ik merk aan alles in mij dat hij overneemt. Mijn vriendin merkt het ook. Het monster beklimt de ladder die leidt naar het roer van mijn denken, voelen en doen. Ook al ben ik leidend onderwerp, ik heb er straks geen invloed meer op. Voor mij is alles fictief, graag zelfs, maar het monster accepteert niets minder dan de waarheid. Als men de waarheid werkelijk zoekt, dan wordt hij, waarachtig zo beloof ik, gepredikt door het monster.

Zo kom ik niet verder. De eerste opmerkingen zijn mij reeds ten deel gevallen. Of ik nu al heb opgegeven. Heb ik het zoveelste project weer gestaakt. Ik ben niet gestopt, ik heb een blokkade. Ik weet al twintig jaar dat dit moment zou aanbreken en ik gedwongen zou worden boete te doen. De invloed van de Goden reikt verder dan het verhaal, zelfs verder dan mijzelf en het monster. De invloed reikt tot de essentie van mijn eigenaar.

Ik heb feedback van nieuwe stukken. “Grammaticaal beter, als ook de omschrijving in tegenwoordige tijd, maar te veel ik-vorm. Nog steeds verwarrend en veel vragen. Nog te veel ‘staccatostijl’. Kom uit die diepte en spiegel aan het begrip van de gemiddelde lezer. Huidige schrijfstijl is niet te volgen voor de gemiddelde lezer, die haakt af en dan geen boek”.

Ik wil als fictieve auteur van deze reis natuurlijk toch wel een hand in het geheel, iets van invloed. Ik mag de titel verzinnen. De mensen in mijn omgeving deel ik in mijn zoektocht naar een titel, maar het is zinloos want zij kennen het verhaal helemaal niet. ‘Door de ogen van de agressor’ vind ik een goede. Volgens anderen geeft dat wel duiding aan het verhaal. Er zijn namelijk geen boeken geschreven door de daders. Alleen door slachtoffers en onderzoekers. Het klinkt nog spannend ook.

Onderaan de streep wordt mijn inbreng verworpen. De titel is te agressief. Het gaat om eerlijkheid, verdieping en verlossing. Het gaat om de essentie. De titel moet één woord zijn dat alles omvat en tot de verbeelding spreekt.

Dan kan de werktitel er maar één zijn.

Proizvod.

Blijf op de hoogte

Als er een update is van het blog (of beter: hard nieuws over het boek), sturen we je meteen een kort berichtje.

Wij beschermen je privacy en delen je persoonsgegevens uitsluitend met derden die deze service mogelijk maken. Lees onze Privacyverklaring.